Azerbejdżan

państwo położone w Azji Zachodniej (na pograniczu Europy i Azji) nad Morzem Kaspijskim
Świat > Eurazja > Kaukaz > Azerbejdżan

Azerbejdżan (azer. Azərbaycan) - państwo położone na pograniczu Europy i Azji. Na północnym zachodzie graniczy z Gruzją, na północy z Rosją, na zachodzie z Armenią, a od południa jego sąsiadem jest Iran. Po stronie wschodniej granicę wyznacza Morze Kaspijskie.

Azerbejdżan
Flaga
Lokalizacja
Informacje
Stolica Baku
Ustrój republika
Waluta manat (AZN)
Strefa czasowa UTC +4 – zima
UTC +5 – lato
Powierzchnia 86 600 km²
Liczba ludności 10 145 212
Język urzędowy azerbejdżański (azerski)
Religia dominująca islam (szyicki)
Kod telefoniczny +994
Napięcie elektryczne 220V/50Hz (gniazdka europejskie)
Kod samochodowy AZ
Ruch samochodowy prawostronny
Domena internetowa .az
Azerbejdżan

Będąca częścią Azerbejdżanu Autonomiczna Republika Nachiczewańska zwana jest „Małą Ziemią” i oddzielona od „Dużej Ziemi” Armenią, z którą graniczy na północnym wschodzie. Od południa otacza ją Iran. Z kolei na zachodzie jest kilkukilometrowy odcinek granicy z Turcją.

Charakterystyka

edytuj

Geografia

edytuj

Fauna i flora

edytuj

Klimat

edytuj

Ten mały kraj nie ma jednolitego klimatu: na zachodzie jest on bardziej kontynentalny, a nad morzem wilgotny; na południu podzwrotnikowy, na północy zaś umiarkowany.

Historia

edytuj

Kultura i sztuka

edytuj

Polityka

edytuj

System państwowy stara się naśladować demokracje europejskie, lecz w istocie na dziś dzień przypomina dość autorytarne rządy. Istnieje 125-osobowy jednoizbowy parlament Milli Məclis, gabinet ministrów z premierem na czele, ale i tak najważniejsze jest zdanie prezydenta i jego rozporządzenia.

Prezydentem kraju jest Ilham Alijew, który „odziedziczył” władzę po ojcu – Hajdarze Alijewie w 2003 roku. Klanowo patrząc, Alijewowie pochodzą z Nachiczewania, co doprowadziło do uprzywilejowania tamtejszej ludności i objęcia przez nich ważnych stanowisk w państwie. Obaj są widoczni na bilbordach w całym kraju, są także cytowani w niezliczonych miejscach.

Azerbejdżan jest z Armenią w stanie wojny o Górski Karabach, ale od kilkunastu lat trwa zawieszenie broni. Ta sytuacja doprowadziła do wielkiego uchodźstwa – setki tysięcy Azerów znajduje się w „tymczasowych” obozach (wagonach kolejowych, akademikach itd.). Grupa Mińska OBWE stara się znaleźć drogę wyjścia z tej patowej sytuacji, ale wciąż bezskutecznie.

Gospodarka

edytuj

Społeczeństwo

edytuj

Zwyczaje

edytuj

Przygotowania

edytuj

Przewodniki

edytuj
  • Azerbaijan with excursions to Georgia – Mark Elliott. Przewodnik w języku angielskim wydawnictwa Trailblazer, część 9. poświęcona jest Gruzji i na 32 stronach przedstawia najważniejsze miejsca i trasy. ISBN 1-873756-79-8.
  • Guide to Azerbaijan – Marek Lech. „Europa” Publishing House, Baku 2007. Przewodnik po angielsku, ale polskiego autora. Dołączona płyta CD ze zdjęciami atrakcji turystycznych oraz miejsc noclegowych.
  • Georgia, Armenia & Azerbaijan – Richard Plunkett, Tom Masters. Przewodnik Lonely Planet jest w języku angielskim i zawiera informacje o trzech krajach Zakaukazia, w Azerbejdżanie niemile widziany, gdyż osobne miejsce autorzy wydzielili w nim zbuntowanej republice autonomicznej Górskiego Karabachu. ISBN 978-1740591386.

Jest jedna azerbejdżańska mapa w skali 1:500 000 w dwóch wariantach: drogowym i fizycznym (lepsza jest ta pierwsza: Avtomobil Yolları). W tę mapę jest w miarę łatwo zaopatrzyć się w stolicy. Oprócz tego można dostać Caucasus: Georgia, Armenia, Azerbaijan 1:100 000 – freytag&berndt.

Mapy górskie niestety nie istnieją.

Wybór czasu podróży

edytuj

Latem panują ponad 30-stopniowe upały, więc o ile nie planuje się górskich wędrówek, to lepiej unikać okresu od czerwca do sierpnia. Zima jest krótka, śnieg w stolicy i na południe od niej spada w styczniu i leży najwyżej tydzień. Ta pora roku bardziej przypomina polską jesień.

Najlepszymi porami na odwiedzenie Azerbejdżanu są wiosna i jesień.

Polacy potrzebują wizę, aby wjechać na terytorium Azerbejdżanu. Można się o nią starać w Ambasadzie w Warszawie. Do niedawna można ją było otrzymać po przylocie na Międzynarodowe Lotnisko im. Hajdara Alijewa w Baku, ale niestety nie ma już takiej możliwości. Koszt wyrobienia 30-dniowej wizy wynosi 60 EUR, potrzebne są też 2 zdjęcia en face. Wizy tranzytowe wydawane są obecnie na zaledwie 6 godzin. Koszt wyrobienia wizy przez portal https://evisa.gov.az 23 USD w trybie zwykłym, czas oczekiwania max. 3 dni robocze.

Przepisy celne

edytuj

Przy wywozie dywanów, przedmiotów antykwarycznych, dzieł sztuki i wyrobów jubilerskich konieczne jest przedstawienie ich certyfikatów (wystawia je Ministerstwo Kultury, pomocy w uzyskaniu certyfikatu udzielają wyspecjalizowane salony sprzedaży) oraz rachunków. Dozwolony jest wywóz do 0,6 kg czarnego kawioru (w jednym oryginalnym opakowaniu – w praktyce dostępne są opakowania o wadze najwyżej 0,5 kg). Źródło: MSZ

Wymiana waluty

edytuj

Dolary, euro, ruble i może ciut trudniej funty można wymienić na manaty w wielu kantorach i bankach. Nie pobiera się prowizji.

Kursy wymiany (20 luty 2023 r.):
1 EUR = 1,82 AZN
1 USD = 1.70 AZN
1 AZN = 2.62 PLN

Przy korzystaniu z aplikacji typu Revolut czy Zen można wypłacić gotówkę z jednego z wielu bankomatów na lotnisku w Baku. Bankomat nie pobiera prowizji. Azerbejdżan jest rozwiniętym krajem cyfrowo i w większości miejsc obsługiwane są też płatności kartą. Wyjątkiem są usługi typu uber, bolt, maxim, gdzie kierowcy akceptują tylko płatność gotówką (przy wyborze opcji płatności kartą najczęściej anulują kurs pod pretekstem awarii samochodu).

Ubezpieczenia

edytuj

Ekwipunek

edytuj

Rozmówki

edytuj

Zobacz rozmówki azerbejdżańskie.

Dojazd

edytuj

Samolotem

edytuj

LOT regularnie lata do Baku z Warszawy. Bilety w granicach 1600 PLN w obie strony - przy środowych promocjach na stronie można trafić bilety za 600-800 PLN.

Pociągiem

edytuj

Połączenia kolejowe można wziąć pod uwagę tylko z Gruzją. Codziennie jest pociąg z Tbilisi do Baku. Oczywiście jeżdżą też pociągi z Rosji i Ukrainy, lecz obywatele polscy nie mogą przekraczać północnej granicy Azerbejdżanu z Rosją (patrz Przejścia graniczne). Nocny pociąg wyjeżdża z Baku o 22.00 i przybywa do Tbilisi około godz. 12.00, zależnie od czasu trwania kontroli granicznej. Cena biletu I klasy (kupe) to 25 manatów (10.06.2009).

Bilety w Azerbejdżanie można kupować w dniu wyjazdu lub do 2 dni przed wyjazdem, zakup biletów z większym wyprzedzeniem jest niemożliwy. Tabor kolejowy w stanie zadowalającym – czysty, lecz mocno wiekowy. Główny dworzec kolejowy w Baku jest przebudowywany, czynne obiekty dworca są w fatalnym stanie (toalety!). Do kas biletowych nie obowiązuje jedna kolejka, a o dojście do okienka kasowego należy śmiało walczyć łokciami z miejscowymi.

Samochodem

edytuj

Do Azerbejdżanu można dojechać samochodem, jadąc przez Bałkany, Turcję i Gruzję. Można również wybrać szlak przez Ukrainę i Rosję z przeprawą promem z Odessy lub Soczi do Poti lub Batumi w Gruzji ze względu na utrudnienia w ruchu granicznym dla obywateli spoza WNP (patrz Przejścia graniczne).

Autobusem

edytuj

Regularnie kursują autobusy z poniższych 4 miejscowości:

  • Stambuł (oraz inne tureckie miasta po drodze) – 48 godz., ok. 60 USD, liczba kursów zależy od sezonu,
  • Tbilisi – 14 godz., 10 USD, codziennie poza niedzielą,
  • Teheran – 24 godz., 15 USD, codziennie poza piątkiem,
  • Tebriz – 20 godz., 15 USD, codziennie poza piątkiem.

Nie uwzględniono niedostępnych dla Polaków połączeń z Rosją (patrz Przejścia graniczne).

Statkiem

edytuj

Istnieją w zasadzie tylko 2 możliwości przypłynięcia do Azerbejdżanu:

Ceny wahają się w zależności od typu kabiny od 50 do 100 USD. Nie ma ścisłego rozkładu, według którego promy te by pływały – wszystko zależy od tego, czy statek jest wystarczająco załadowany.

Przejścia graniczne

edytuj

Podział administracyjny

edytuj
 
Podział administracyjny Azerbejdżanu (na żółto terytoria kontrolowane przez Górski Karabach – de facto niezależne od Azerbejdżanu)

Miasta wydzielone

edytuj

(numery odpowiadają lokalizacji na mapie)

9. Baku Bakı
20. Gandża Gəncə
30. Lenkoran Lənkəran
33. Mingeczaur Mingəçevir
4. Nachiczewan Naxçivan (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
34. Naftalan
47. Szeki
7. Şirvan
53. Sumgait Sumqayıt
55. Şuşa
60. Stepanakert Xankəndi (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
67. Yevlax

Rejony

edytuj

(kolejność alfabetyczna)

  1. Rejon Ağcabədi Ağcabədi rayonu
  2. Rejon Ağdam Ağdam rayonu
  3. Rejon Ağdaş Ağdaş rayonu
  4. Rejon Ağstafa Ağstafa rayonu
  5. Rejon Ağsu Ağsu rayonu
  6. Rejon Apszeron Abşeron rayonu
  7. Rejon Astara Astara rayonu
  8. Rejon Babək Babək rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  9. Rejon Balakən Balakən rayonu
  10. Rejon Bərdə Bərdə rayonu
  11. Rejon Beyləqan Beyləqan rayonu
  12. Rejon Biləsuvar Biləsuvar rayonu
  13. Rejon Cəbrayıl Cəbrayıl rayonu
  14. Rejon Cəlilabad Cəlilabad rayonu
  15. Rejon Culfa Culfa rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  16. Rejon Daşkəsən Daşkəsən rayonu
  17. Rejon Füzuli Füzuli rayonu
  18. Rejon Gədəbəy Gədəbəy rayonu
  19. Rejon Goranboy Goranboy rayonu
  20. Rejon Göyçay Göyçay rayonu
  21. Rejon Göygöl Göygöl rayonu
  22. Rejon Hacıqabul Hacıqabul rayonu
  23. Rejon İmişli İmişli rayonu
  24. Rejon İsmayıllı İsmayıllı rayonu
  25. Rejon Kəlbəcər Kəlbəcər rayonu
  26. Rejon Kəngərli Kəngərli rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  27. Rejon Kürdəmir Kürdəmir rayonu
  28. Rejon Laçın Laçın rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  29. Rejon Lenkoran Lənkəran rayonu
  30. Rejon Lerik Lerik rayonu
  31. Rejon Masallı Masallı rayonu
  32. Rejon Neftçala Neftçala rayonu
  33. Rejon Oğuz Oğuz rayonu
  34. Rejon Ordubad Ordubad rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  35. Rejon Qax Qax rayonu
  36. Rejon Qazax Qazax rayonu
  37. Rejon Qəbələ Qəbələ rayonu
  38. Rejon Qobustan Qobustan rayonu
  39. Rejon Quba Quba rayonu
  40. Rejon Qubadlı Qubadlı rayonu
  41. Rejon Qusar Qusar rayonu
  42. Rejon Saatlı Saatlı rayonu
  43. Rejon Sabirabad Sabirabad rayonu
  44. Rejon Şabran Şabran rayonu
  45. Rejon Salyan Salyan rayonu
  46. Rejon Samux Samux rayonu
  47. Rejon Sədərək Sədərək rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  48. Rejon Siyəzən Siyəzən rayonu
  49. Rejon Szeki Şəki rayonu
  50. Rejon Şahbuz Şahbuz rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  51. Rejon Şamaxı Şamaxı rayonu
  52. Rejon Şəmkir Şəmkir rayonu
  53. Rejon Şərur Şərur rayonu (wchodzi w skład Nachiczewańskiej Republiki Autonomicznej)
  54. Rejon Şuşa Şuşa rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  55. Rejon Tərtər Tərtər rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  56. Rejon Tovuz Tovuz rayonu
  57. Rejon Ucar Ucar rayonu
  58. Rejon Xaçmaz Xaçmaz rayonu
  59. Rejon Xızı Xızı rayonu
  60. Rejon Xocalı Xocalı rayonu (pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  61. Rejon Xocavənd Xocavənd rayonu (częściowo pozostaje pod kontrolą Górskiego Karabachu)
  62. Rejon Yardımlı Yardımlı rayonu
  63. Rejon Yevlax Yevlax rayonu
  64. Rejon Zaqatala Zaqatala rayonu
  65. Rejon Zəngilan Zəngilan rayonu
  66. Rejon Zərdab Zərdab rayonu

Miasta

edytuj

Według danych oficjalnych pochodzących z 2011 roku Azerbejdżan posiadał ponad 70 miast o ludności przekraczającej 5 tys. mieszkańców. Stolica kraju Baku jako jedyne miasto liczyło ponad pół miliona mieszkańców; 2 miasta z ludnością 100÷500 tys.; 11 miast z ludnością 50÷100 tys., 22 miasta z ludnością 25÷50 tys. oraz reszta miast poniżej 25 tys. mieszkańców. Dla porównania, ludność miejska stanowiła w 1995 56% ludności kraju.

Ciekawe miejsca

edytuj
  • Wulkany błotne niedaleko miejscowości Qobustan, ok. 50 km na południe od stolicy
  • Petroglify w tymże Qobustanie
  • Pałac Chana w Şəki
  • Kościół albański w Kiszu, koło Şəki
  • Stare miasto (İçəri Şəhər) w Baku
  • Yanar Dağ – płonące wzgórze na Półwyspie Abszerońskim
  • wioska Xınalıq w górach Kaukazu, niedaleko Quby
  • wioska Lahıç słynąca z wyrobu zdobionych miedzianych naczyń
  • pola naftowe Sabunchu położone pomiędzy domami wioski o tej samej nazwie. Dojazd autobusem miejskim z dworca Koroglu ok. 10 minut
  • pola naftowe Bibiheybat przy południowym porcie Baku. Dojazd autobusem miejskim z centrum Baku ok. 20 minut. Pola te wystąpiły w filmie z serii James Bond.

Transport

edytuj

Drogi są nie najlepszej jakości, wiele z nich wymaga natychmiastowych generalnych remontów. Zdarzają się dobrze wyasfaltowane – zazwyczaj to znak, że prezydent niedawno odwiedzał te strony. Praktycznie nie ma autostrad, najlepsza droga prowadzi z Baku na podmiejskie lotnisko.

Rozpowszechnione jest korzystanie z mikrobusów (marszrutek), które łączą ze sobą bodaj wszystkie miejscowości w kraju. Gdyby żaden busik nie był dostępny, można liczyć na taksówki – trasę i cenę należy uzgodnić przed ruszeniem w trasę. W odległych od centrum regionach, kierowcy mogą wciąż podawać ceny w szirwanach, tj. mogą mieć na myśli podwójną opłatę, gdyż 1 szirwan to obecne 2 manaty. Najlepiej korzystać z aplikacji Bolt lub Maxim z zaznaczoną opcją płatności w gotówce.

Pociągi zazwyczaj wyruszają rano lub po południu. Przykładowo pociąg z Baku do Ganja wyrusza codziennie o 8:45 z Baku, jedzie ok. 4 godziny i o 18 odjeżdża z Ganja z powrotem do Baku. Przy transporcie między Baku i Sumgayit pociągi jeżdżą w koło - tzn. Bilajari Line będzie jechać linią przez Khirdalan zgodnie z ruchem wskazówek zegara, a następnie wracać przez Sabunchy. Sabunchy line jedzie tą samą trasą, ale przeciwnie do ruchu wskazówek zegara. Warto wybrać Sambuchu Line, ponieważ jedzie ona bezpośrednio przez pola naftowe, co można uznać za dodatkową atrakcję. W weekendy pociągi odjeżdżają co godzinę rano od ok. 7 do ok. godziny 10, a po południu od ok. 15 do 24.

Wyjazd

edytuj

Swoją podróż można przedłużyć o zobaczenie Gruzji, do której Polacy nie potrzebują wizy. Z Baku do Tbilisi regularnie kursują samoloty, pociągi i autobusy.

Inną możliwością jest wybranie się na południe, do Iranu, gdzie mieszka ponad 20 milionów Azerów. Nieformalną ich stolicą jest Tebriz. Konieczne jest jednak wystaranie się wcześniej o irańską wizę, gdyż na lotnisku w Teheranie można na podstawie biletu wyjazdowego uzyskać jedynie zgodę na 7-dniowy pobyt, którego nie można przedłużyć.

Oprócz powyższych 2 opcji, jest jeszcze nieco bardziej skomplikowana – popłynięcie promem do Turkmenbaszy, portu morskiego w Turkmenistanie i zwiedzenie Aszchabadu. (potrzebna wiza turkmeńska i zaproszenie za 60 €).

Język

edytuj

Azerbejdżański (zwany też azerskim, lecz nie jest to politycznie poprawne określenie) jest językiem urzędowym. Na ulicach Baku słyszy się jednak dość często rosyjski, a obcokrajowcy, których przyciągnęła tu ropa naftowa, naturalnie posługują się angielskim, który staje się coraz lepiej znany, szczególnie wśród młodzieży.

Na prowincji znajomość innych języków sprowadza się do lokalnych języków kaukaskich: lezgińskiego, awarskiego itp. na północy oraz tałyskiego (powiązanego z perskim) na południu. Im bliżej granicy z Rosją, tym łatwiej porozumieć się w języku tego kraju.

W centrach turystycznych, jak np. płac fontann w Baku turystów będą zagadywać po rosyjsku, ponieważ w czasie wojny rosyjsko-ukraińskiej sporo Rosjan uciekło do Azerbejdżanu. Jednam mieszkańcy nie lubią Rosjan i uważają ich za wrogów z racji wspierania Armenii. Warto zatem od razu przechodzić na angielski lub zaznaczyć ostentacyjnie, że pochodzimy z Polski (Polska jest lubiana, ponieważ ma renomę kraju pomagającego Ukrainie, a Ukraina wg nastrojów społecznych jest trzecim największym sojusznikiem Azerbejdżanu)

Zakupy

edytuj

Popularne pomysły na zakupy w Azerbejdżanie to kawior (szukać na bazarach, najlepiej oryginalnie zapakowanych puszek) i koniak (godny polecenia jest ten pochodzący z Tovuzu). W inne pamiątki można się zaopatrzyć na bakijskim deptaku Targowyj, tuż przy Placu Fontann.

Gastronomia

edytuj

Kuchnia azerbejdżańska opiera się głównie o ryż i mięso. Pilaw (az. , ros. płow) jest bodaj najważniejszym daniem, prawdziwym królem na tutejszym stole. Trudno sobie wyobrazić wesele czy stypę bez tej potrawy. Jest kilka różnych wariacji: mleczny, owocowy, ziołowy, mięsny, orzechowy itd.

Znane są także „gołąbki” zwane dolma – mogą mieć postać faszerowanych papryk i pomidorów lub być zawijane w liście winorośli. Na południu Azerbejdżanu specjalnością jest ləvəngi, tj. kurczak lub ryba z farszem orzechowo-granatowym. Z kolei północ, szczególnie region Szeki słynie z piti – zupy gotowanej w glinianym naczyniu, składającej się z baraniny, grochu, ziemniaków i cebuli.

Jedzenie tureckie – w tym kebaby i dönery – jest traktowane jak swoje. Zupa z soczewicy (mercimek çorbası) i ayran, który popija się do obiadu, to posiłki zupełnie na miejscu. Liczba tureckich barów i restauracyjek w całym Azerbejdżanie jest naprawdę duża. Poza specjałami lokalnymi, dostępne są kuchnie innych nacji. Na szczególną uwagę zasługuje kuchnia gruzińska ze swoim chaczapuri lub chinkali. W Baku bez trudu można znaleźć restauracje ukraińskie, hinduskie czy też chińskie.

Noclegi

edytuj

W przypadku pobytu w Baku warte polecenia jest wynajęcie mieszkania za pośrednictwem biura „Bakurent”, które oferuje również usługi dodatkowe (transfer, zakup biletów), obsługa miedzy innymi w języku angielskim i rosyjskim.

Zarówno w Baku, jak i mniejszych miastach działają aplikacje typu booking oraz airbnb. Często można się spotkać z sytuacją, gdzie za odwołanie w aplikacji rezerwacji dostaniemy zniżkę 15-20% na nocleg.

Na azerbejdżańskich uczelniach (głównie bakijskich) uczy się wielu studentów z Turcji, Chin i in. Trudno ocenić poziom zdobytej tu edukacji, gdyż proces nauczania – jak każda dziedzina życia w tym kraju – jest ogarnięty okropną korupcją, przez co zdobyte dyplomy i tytuły są mało wiarygodne.

Bogate złoża ropy naftowej w Morzu Kaspijskim wywołały gorączkę wydobywczą. Wielu ludzi z krajów rozwiniętych zdobywa zatrudnienie w Azerbejdżanie przede wszystkim w przemyśle naftowym, jego gałęziach i obsłudze obcokrajowców, którzy się tutaj pojawili. Boom budowlany, który towarzyszy temu zjawisku, pozwala na szybkie znalezienie pracy na licznych budowach, jednak często jest „na czarno” i bez podstawowych choćby świadczeń.

Sami Azerowie borykają się ze znalezieniem pracy. Najczęściej płacą sowite łapówki, by ją dostać, chyba że mają wysoko postawionego „wujka”... Średnia miesięczna zadowalająca ich płaca kształtuje się na poziomie kilkuset manatów. Stanowiska w sektorze publicznym są nisko płatne – ok. 100 AZN. Jeszcze gorzej wygląda sytuacja emerytów i rencistów.

Bezpieczeństwo

edytuj

Mimo przeciągającego się w nieskończoność konfliktu zbrojnego z Armenią o Górski Karabach, Azerbejdżan jest chyba najbardziej bezpiecznym państwem na Zakaukaziu. W Azerbejdżanie praktycznie nie ma drobnej przestępczości i nie trzeba się niczego bać, spacerując w nocy po ulicach miast.

Największym zagrożeniem w Azerbejdżanie jest ruch uliczny. Obowiązuje zasada, że w Azerbejdżanie pieszy nie ma żadnych praw, a na drodze kierowcę interesuje jedynie to, co jest przed nim, więc nie zajmuje go zbytnio zaglądanie do lusterka wstecznego.

Zdrowie

edytuj

Kontakt

edytuj

Telefon

edytuj

Rozmowy telefoniczne w granicach jednego miasta są za darmo. Automaty bez trudu można odnaleźć również na peryferiach.

W kraju funkcjonują 3 sieci telefonii komórkowej:

  • Azercell (SimSim – numery zaczynające się od 050 i 051),
  • Bakcell (CinKart – numery: 055),
  • Nar Mobile (numery: 070).

Pierwsza z nich jest najstarsza i najlepiej rozbudowana – łącznie z obsługą linii metra w Baku. Ostatnia jest najmłodsza i nie obejmuje swoim zasięgiem wszystkich regionów.

Internet

edytuj

Internet mobilny jest dobry i stosunkowo tani. Karta sim z pakietem 10GB w Azercell kosztuje 20 manatów (pakiet 5GB kosztuje 15 manatów). Nie warto kupować karty na lotnisku, ponieważ kosztuje ona 3 razy więcej, a w zależności od humoru pani sprzedającej może kosztować j 5 razy więcej. Najlepiej dojechać do Baku i kupić kartę w oficjalnym punkcie. Na placu fontann znajdują się biura wszystkich operatorów

Poczta

edytuj

Brak jest praktycznie pocztówek. Nieliczne, oferowane w handlu, przedstawiają zimowe krajobrazy lub widoki zalesionych wzgórz.

Wysłanie pocztówki kosztuje 0,9 manata. Alternatywą dla pocztówek kupionych jest odwiedzenie jednego z licznych punktów ksero i wydrukowanie własnego zdjęcia jako pocztówki - obsługa zazwyczaj w cenie jednego manata od odbitki doda w komputerze napis nazwy miasta lub cokolwiek poprosicie.

Informacje turystyczne

edytuj

Przedstawicielstwa dyplomatyczne

edytuj

Przedstawicielstwa dyplomatyczne akredytowane w Azerbejdżanie

edytuj

Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Baku

Azerbejdżan, AZ-1000, Baku, ul. Kiczik Gala 2, Iczeri Szeher (Stare Miasto)

Telefon: +994 12 492 01 14

Fax: +994 12 492 02 14

Strona www: https://baku.msz.gov.pl/pl/

E-mail: baku.amb.sekretariat@msz.gov.pl

Przedstawicielstwa dyplomatyczne akredytowane w Polsce

edytuj

Ambasada Azerbejdżanu w Warszawie

Adres: ul. Zwycięzców 12, 03-941 Warszawa

e-mail: warsaw@mission.mfa.gov.az



Na niniejszej stronie wykorzystano treści ze strony: Azerbejdżan opublikowanej w portalu Wikitravel; autorzy: w historii edycji; prawa autorskie: na licencji CC-BY-SA 1.0